Charlie Hebdo woensdag 7 januari 2015 Parijs.

Eens te meer blijkt vandaag dat “geloven” meer en meer een broeinest is van extremistisch gedachtengoed dat steeds dichterbij komt in een meer en meer extremere vorm . Wat vandaag gebeurde in Parijs is een daad van barbaars terrorisme waarin 12 mensen rücksichtlos zijn geliquideerd onder het mom van “geloven”

Maar laten we de realiteit onder ogen zien. In nagenoeg elk huidig conflict wereldwijd betreft het extremistische groeperingen die “geloven” die een ander hun wil en wet opleggen met de dood als gevolg. Hoe respectloos en barbaars is dit gedrag als jij denkt te kunnen bepalen over leven of dood van je medemens uit naam van “geloven”.

Extremisme is van alle tijden, christenen, moslims, hindoes , ze staan elkaar al eeuwen lang naar het leven uit naam van Jezus van Nazareth, Mohammed en Brahman. Uiteindelijk is het nog nooit anders geweest en zal het nooit anders worden. De Bijbel, de Koran, en andere geschriften staan bol van het geweld.

Elke goede en oprechte gelovige en ook niet gelovige met een goed hart en respect voor zijn medemens zal dit extremisme volstrekt afkeuren. Uiteindelijk zijn alle godsdiensten terug te voeren tot één God, dezelfde God die liefde predikt en geweld afkeurt.Gelovig of niet gelovig, hou vast aan de liefde,de allesomvattende, barmhartige, prachtige liefde.

#TeoTegendraads

Advertisements

Het Europees Ideaal

Het Europees Ideaal.

Donderdag staan de Europese verkiezingen voor de deur, en als we de politici mogen geloven zijn we er met z’n allen erg druk mee. Waarschijnlijk bedoelen ze de politieke achteraf zaaltjes op het platteland waar politici spreken voor een handvol goedgelovige mensen over het Europese ideaal.

Hoe anders is mijn werkelijkheid. De mensen die ik spreek, ontmoet en aanspreek zijn in het geheel niet bezig met dit Europese ideaal. Het is wat hen betreft de ver van hun bed show. De Nederlandse politiek kan hun al nauwelijks boeien, laat staan dat zij zich druk maken over een Europees ideaal. Het enige waar men dagelijks mee geconfronteerd word is het absolute onvermogen vanuit Europa om het “hoger” doel duidelijk te maken. Europese “hogere” doelen zijn er zeker. Deze staan immers omschreven in de doelstellingen van de EU.

  • een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zonder binnengrenzen.
  • een interne markt waarin de mededinging vrij en onvervalst is.
  • duurzame ontwikkeling, op basis van een evenwichtige economische groei en van prijsstabiliteit, een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen die gericht is op volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, en van een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu;
  • bevorderen van wetenschappelijke en technische vooruitgang;
  • bestrijding van sociale uitsluiting en discriminatie, bevordering van sociale rechtvaardigheid en bescherming, de gelijkheid van mannen en vrouwen, de solidariteit tussen generaties en de bescherming van de rechten van het kind;
  • bevorderen van de economische, sociale en territoriale samenhang, en de solidariteit tussen de lidstaten

 

Voorts eerbiedigt de Unie haar verscheidenheid van cultuur en taal en ziet zij toe op de instandhouding en de ontwikkeling van het Europees cultureel erfgoed.

Hoe anders is de realiteit. Zuidelijke staten, en met name Griekenland die alleen aan potverteren doen, en waar een leven zonder corrupt te zijn onmogelijk is. Hoe leg je uit dat elke Nederland hier een financiële bijdrage aan dient te leveren? De financiële instellingen, waaronder banken die ons  jarenlang  bij de neus genomen hebben met woeker producten, exorbitante vergoedingen, en mismanagement. Een geld verslindend en nauwelijks bestuurbaar  Europees parlement met een systeem van declaraties dat aan alle kanten rammelt en de Europese burger enorm veel geld kost. De bemoeizucht van het Europees parlement over regelgeving in Nederland. Dit begrijpt geen mens, zeker niet als het hun in de portemonnee raakt. En geen Europees parlementariër die dit kan uitleggen en duiden.

De doorsnee Nederland heeft terecht of onterecht  angst voor verlies van het typisch Nederlands erfgoed door bemoeizucht vanuit het Europees parlement. En ook hier zijn we nauwelijks in staat deze angst weg te nemen.

Zeker is er toekomst voor Europa. Sinds de oprichting in 1952 leven we binnen Europa in vrede met elkaar, inmiddels ruim zestig jaar. Grenzen zijn voor een groot deel verdwenen en de meeste landen hebben een democratisch regime. Laten we ook onze zegeningen tellen.

Een ideaal hebben is prachtig. Echter dit Europese ideaal is nauwelijks uit te leggen, nu niet en  morgen niet, maar hopelijk wel in een nabije toekomst.

TeoTegendraads

 

Mismanagement en incompetentie bij INHolland HBO

Als vader van twee dochters die beide studeren bij InHolland in Rotterdam word ik nagenoeg wekelijks geconfronteerd met de “opleiding-perikelen ” van beide. Van een erkende HBO opleiding mag je minimaal verwachten dat je als student in de eerste plaats serieus genomen wordt. Niets lijkt minder waar. Als student ben je bij INHolland overgeleverd aan onkunde en middelmatigheid van de schoolleiding en leerkrachten.

Al jaren hoor ik alle verhalen aan van een op het oog volledig incompetent bestuur en schoolleiding die werkelijk geen idee hebben wat voor een drama er zich op de werkvloer voor de studenten voordoet. Nog treuriger zou het zijn als men op de hoogte zou zijn en desondanks niet in staat om dit zinkende schip op het droge te krijgen. Leerkrachten die mislukt het bedrijfsleven verlaten om zonder enige kennis van “pedagogische” zaken voor de college-banken gaan staan om les te geven.

De werkelijkheid is soms te schrijnend en nauwelijks te bevatten. De voorbeelden van mismanagement en onkunde zijn teveel om hier te beschrijven. Ofwel de schoolleiding heeft geen verstand van hoe deze HBO opleiding het niveau te bezorgen die het verdiend, ofwel de leerkrachten hebben niet het vermogen het beleid van hogerhand uit te voeren. Ik heb sterk het vermoeden dat hier helaas beide het geval is.

Leerkrachten die via mail nauwelijks bereikbaar zijn voor vragen van studenten. En als er dan antwoorden komen leidt dit vaak tot nog meer verwarring omdat het lijkt dat leerkrachten het zelf ook niet snappen. Docenten die plotsklaps ontslagen worden waardoor studenten lange tijd zonder docent en / of studiebegeleider zitten. Studenten die om welke reden dan ook vertraging oplopen tijdens hun opleiding hoeven ook niet meer op welke begeleiding dan ook te rekenen, zij worden aan hun lot overgelaten en kunnen het zelf uitzoeken. Cijfers vergeten te administreren zodat de student wederom in de problemen komt. Afstudeerkringen op steeds wisselende tijden organiseren waardoor van enige regelmaat geen sprake is en studenten nauwelijks tijd hebben om buitenschoolse verplichtingen aan te gaan om een zakcentje bij te verdienen. Vakken die weken/maanden niet gegeven worden door ziekte of ontslag van de leerkracht. Ongeïnteresseerde leerkrachten die rondlopen zonder enige beleving voor hun vak is de dood voor een opleiding. Elkaar tegensprekende leerkrachten, wat bij de één mag is bij de ander verboden. Leerkrachten die openlijk toegeven niet te weten wat de leiding nu eigenlijk voor ogen heeft.

Over alle voorbeelden van mismanagement en een incompetente schoolleiding, falende, onervaren en niet communicatieve leerkrachten zou ik een eindscriptie kunnen schrijven waar ik zonder enige twijfel cum laude op zou afstuderen.

Het instituut InHolland staat al jaren onder druk. Doekle Terpstra als ervaren bestuurder heeft tijdenlang bij InHolland zijn zakken goed gevuld maar heeft het tij niet kunnen keren. Deze opleiding is doodziek en moet men vanaf de grond weer geheel opnieuw opbouwen.

Aan alle studenten zou ik willen vragen om alle kosten van deze opleiding die al gauw 10 tot 15 duizend euro bedragen op basis van een geleverde wanprestatie vanuit INHolland terug te vorderen.

Bij InHolland moet men zich diep diep schamen over zoveel onkunde en mismanagement .

TeoTegendraads

In de stad Rotterdam..!!

In de stad Rotterdam, in de jaren 60, was het leven nog overzichtelijk, eenvoudig en duidelijk. Vrouwen zaten thuis, zorgden voor de kinderen, deden het huishouden, klopten matten en spoelden stoepen en verzorgden hun mannen.Liepen overdag rond in een schort en waren
druk met van alles, maar God wat was het overzichtelijk en duidelijk.Ook voor een kind als ik geboren in die 60er jaren kon het niet eenvoudiger en duidelijker zijn. Vrouwen zaten thuis, mannen verdienden het geld wat ze vrijdagmiddag in een bruin papieren zakje gingen halen in de kroeg. Kom daar nu nog eens om. Je bek valt heel de dag open over emancipatie vraagstukken en bijbehorend gezeur en geneuzel. De wereld in het algemeen, maar Rotterdam in het bijzonder is voor altijd drastisch veranderd en goedkomen doet het nooit meer.

In de stad Rotterdam, in de jaren 60 waar de banen nog voor het opscheppen lagen. Waar je op vrijdag besloot dat je maandag bij een andere werkgever begon. Gek werd mijn moeder van deze regelmatige mededeling van mijn vader die bij elke scheet die dwars zat en elk dispuut van werkgever wisselde. Zo heeft hij in deze jaren gewisseld tussen kolenboer, havenarbeider, verhuizer, en God noem maar op. Het maakte niet uit, werk zat in het Rotterdam van de jaren 60 als je je mouwen wist op te stropen. Rotterdam de stad van opgestroopte mouwen met haar op die armen.Kom daar nu nog eens om. Met alle huidige wet en regelgeving, bijbehorend contractueel geleuter en God wat al niet meer. Hoe anders is dat nu?

In de stad Rotterdam, in de jaren 60 waar men van het woord allochtoon nog geen kennis had genomen. Natuurlijk waren er gastarbeiders, voornamelijk Turken en Italianen maar dat was maar tijdelijk zo dacht men in die tijd nog in alle onschuld.De Italianen gingen aan de haal met de mooiste meiden , maar ach er waren ergere zaken. Er was veel werk, vuil, eenvoudig werk en het werk moest gedaan worden. Het reilde en zeilde, men maakte zich niet te druk, men ging dansen bij Jansen, ijs eten bij Capri en nog meer dansen in Parkzicht. De jaren 60, de tijd van een andere moraal, normen en waarden en God noem maar op.

In de stad Rotterdam, in de jaren 60 waar het eten nog nauwelijks buitenlandse invloeden vertoonde, het meest inheemse voedsel was de macaroni gemaakt met dikke ham uit blik. ‘
‘s Avonds overheerste Hollandse pot, bloemkool met aardappelen en
suddervlees, hete bliksem vond gretig aftrek. Hoe overzichtelijk was dit allemaal niet? Bloedworst op brood en appelstroop gemengd met spekvet doen je maag nu draaien maar niet in de jaren 60. De jaren 60, de tijd van een andere moraal, heldere gewoonten en normen en waarden. Kom daar nu nog eens om.

Rotterdam in de jaren 60 was zeer overzichtelijk. God wat is er veel veranderd..!!
>

20130109-204319.jpg

20130109-204327.jpg

20130109-204336.jpg